Τα παιδιά στο σέρβις δημιουργούν το κλίμα με τη δική τους ενέργεια κάνοντας όλο αυτό να φαίνεται εύκολο και διασκεδαστικό είναι σε άλλο mood από αυτό των πελατών, σε καθημερινή δουλειά με αρκετές ώρες όπου και όμως βρίσκουν τρόπο να περνάνε καλά καθώς αναμιγνύεται η ενέργεια τους με των πελατών και γίνεται ένα. Και το σύστημα δουλεύει ρολόι με παραγγελίες και τραπέζια να έρχονται το ένα πίσω από το άλλο με κοφτές λέξεις συνενώσεις, ένταση, ρυθμό και σύγχρονος προσεχτικά και ευγενικά πράγμα όχι τόσο εύκολο αλλά η εμπειρία μετράει.
Για τους πρωτάρηδες είναι σκούρα τα πράγματα η πιο παλιοί δε καμαρώνουν και το γουστάρουν ακόμα περισσότερο αν και η κούραση είναι έντονη είναι περήφανοι για αυτό που κάνουν φυσικά τους αποζημιώνει ο μισθός και τα Tips που είναι αρκετά καλά.
Και τέλος η κουζίνα. Το βαρύ πυροβολικό που χωρίς αυτήν δεν γίνεται να υπάρξει εστιατόριο ούτε πελάτες ούτε σερβιτόροι.
Μαγειρική, παραγγελιές, εκτελέσεις, υλικά, γεύσεις, γνώση και εμπειρία που τους οδηγεί και με κλειστά μάτια όταν την αποκτήσουν αλλά πρέπει να είναι φυσικά ορθάνοιχτα γιατί γίνεται έργο και η λεπτομέρεια μετράει και το αποτέλεσμα φαίνεται αμέσως στους πελάτες ακόμη και στους σερβιτόρους οι οποίοι είναι οι πρώτοι κριτές και ακροατές σχολίων.
Ένα μικρό εργοστάσιο λοιπόν περιγράφεται το εστιατόριο, από το πρωί στις 7 ξεκινάει προετοιμασία και μαγειρική όπου και πρέπει να είναι έτοιμη στην ώρα της αφού και ανοίγει στη μία το μεσημέρι
Αυτά τα ολίγα για τώρα θα τα ξαναπούμε σε περισσότερα κείμενα σύντομα με συνταγές και ιστορίες που έχουν γίνει σε όλα αυτά τα 32 χρόνια που διανύουμε